เขตปกครองตนเองชนชาติไป๋ต้าหลี่ 大理白族自治州 ใหญ่กว่าทะเลสาบชื่อดังของมันมาก ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ 洱海 และเมืองเก่าอยู่ตรงกลาง แต่เขตนี้กินพื้นที่ขึ้นไปทางเหนือถึงเมืองบนเส้นทางม้าต่างชาอย่างซาซีและเจี้ยนชวน ไปทางตะวันตกถึงหมู่บ้านเกลือนั่วเติ้ง และลงใต้ถึงเว่ยซาน จุดกำเนิดของอาณาจักรหนานเจ้า
คนมาที่นี่เพราะจังหวะชีวิตที่ช้าลง บ้านลานกลางทาสีขาวของชาวไป๋ ยามเช้าริมน้ำ และอาหารบ้านๆ รสเปรี้ยวเผ็ดราคาถูก คนที่มาซ้ำพูดเหมือนกันหมดว่า ให้เวลากับจุดถ่ายรูปริมทะเลสาบน้อยลง แล้วใช้เวลาในเมืองเก่าและร้านอาหารท้องถิ่นรอบๆ ให้มากขึ้น
คนท้องถิ่นเที่ยวกันแบบนี้
จังหวะปกติเริ่มจากพักสองสามคืนที่ฝั่งตะวันตก ในเมืองเก่าหรือหมู่บ้านริมทะเลสาบไช่ชุน 才村 ช่วงเช้าเดินทางเลียบทะเลสาบ ช่วงบ่ายไปสี่โจว 喜洲 เพื่อดูบ้านลานกลางของพ่อค้าและนาข้าว คู่มือต้าหลี่ของเราครอบคลุมทะเลสาบ ทั้งสองฝั่ง และที่พัก
จากนั้นให้เวลาครึ่งวันกับเซี่ยกวน 下关 เมืองสมัยใหม่ลมแรงที่ปลายใต้ของทะเลสาบซึ่งเป็นที่ตั้งสถานีรถไฟ ที่นี่มีอะไรให้ดูน้อยแต่มีของกินเยอะ ทั้งร้านปลาของครอบครัวและครัวฮาลาลของชาวหุยที่คนต้าหลี่เองไปกิน
ถ้าจะไปต่อลี่เจียง วิธีแบบช้าๆ คือไปทางถนนผ่านซาซีและเจี้ยนชวน แทนการนั่งรถไฟตรง ค้างหนึ่งคืนที่ซาซี 沙溪 ไปดูถ้ำหินแกะสลักสือเป่าซาน แล้วเดินเมืองเก่าเจี้ยนชวน มีตลาดนัดวันอาทิตย์ใต้หอเจี้ยนหยางเก่า ควรยืนยันวันกับคนในพื้นที่
ทริปเสริมสองทริปคุ้มสำหรับคนที่มีเวลามากขึ้น เมืองเก่าเว่ยซาน 巍山古城 ห่างจากเซี่ยกวนลงใต้ไปประมาณหนึ่งชั่วโมง เป็นผังตารางสมัยหมิงของห้องแถวไม้เตี้ยๆ ที่วางระหว่างหอเก่าสองหอ มาตอนมื้อเช้าแล้วอยู่ถึงมื้อกลางวัน นั่วเติ้ง 诺邓古村 ห่างไปทางตะวันตกประมาณสองชั่วโมงครึ่งทางถนน เป็นหมู่บ้านบ่อเกลือของชาวไป๋ที่ไล่ระดับขึ้นไปบนไหล่เขาชัน ขึ้นชื่อเรื่องแฮมหมัก จะคุ้มก็ต่อเมื่อค้างคืน
จังหวะเวลาช่วยได้มาก เทศกาลตลาดเดือนสาม 三月街 ตลาดนัดชาวไป๋ยาวหนึ่งสัปดาห์ มีแข่งม้าที่เชิงเขาชางซาน เริ่มวันที่ 15 เดือน 3 ตามปฏิทินจันทรคติ (เมษายนหรือต้นพฤษภาคม) ส่วนเทศกาลเหราซานหลิง 绕三灵 วันที่ 23 ถึง 25 เดือน 4 ตามปฏิทินจันทรคติ (ปลายพฤษภาคมหรือมิถุนายน) ชาวบ้านไป๋จะเดินและเต้นรำไปตามวัดต่างๆ ริมฝั่งตะวันตก ชาวไป๋ยังมีเทศกาลคบไฟของตัวเองช่วงกลางฤดูร้อนด้วย ถ้าอยากเที่ยวเป็นวงยาวขึ้นผ่านเมืองเกลือและเมืองคาราวานเก่าของยูนนาน ดูเส้นทางเมืองเกลือและเมืองคาราวานของเรา
คนท้องถิ่นกินที่ไหน
ราคา ณ ปี 2026 ควรเช็กอีกครั้งก่อนไป
เซ่อเลอมู่ 色了木
โรงอาหารฮาลาลของชาวหุย เลขที่ 98 ถนนป๋ออ้าย 博爱路 ในเมืองเก่า ตรงหัวมุมถนนอวี๋เอ่อร์ สั่งเอ่อร์ซือผัด (เส้นเค้กข้าวเหนียวนุ่มผัดในกระทะ) หรือข้าวเนื้อตุ๋น
ร้านของว่างฮาลาลซู่ซินหยวน 素馨园清真小吃
ร้านโปรดของคนท้องถิ่น อยู่บนถนนป๋ออ้ายเหมือนกัน สั่งเส้นหมี่ไก่เย็นหรือเส้นหมี่ในน้ำซอสพะโล้สีเข้ม
ร้านปลาอวี้เถียน 玉田鱼馆
ร้านปลาชาวไป๋ที่สืบทอดมาสามรุ่น บนถนนกวนผิง 关平路 ในเซี่ยกวน นั่งเก้าอี้เตี้ยและไม่มีเมนูพิมพ์ คุณชี้วัตถุดิบในครัวเอาเอง สั่งปลาเปรี้ยวเผ็ดกับพริกคั่วและตับหมูผัด
ร้านไห่เยี่ยน 海燕饭店
ครัวไป๋แบบดั้งเดิมข้างสะพานซิงเซิ่ง 兴盛桥 ในเซี่ยกวน สั่งปลาไนในน้ำซุปควินซ์เปรี้ยว (เมนูเรียกผลไม้นี้ว่า "มะละกอ") และไก่ตุ๋นกับเค้กข้าวเอ๋อร์ไคว
อาหารเอ๋อร์หยวนของโหวซื่อเหนียง 侯四娘洱源右所特色菜
อาหารบ้านๆ สไตล์เอ๋อร์หยวน ซึ่งอยู่เหนือทะเลสาบขึ้นไปไม่ไกล ในร้านเล็กๆ ในตรอก เจ้าของเกสต์เฮาส์มากินที่นี่ สั่งเนื้อผัดและปลาไนเปรี้ยวเผ็ด
ก๋วยเตี๋ยวมื้อเช้าเว่ยซาน 巍山扒肉饵丝 · 一根面
ชามยามเช้าของเว่ยซานคือมื้อเช้าที่ขึ้นชื่อที่สุดของภูมิภาค เอ่อร์ซือโปะหมูตุ๋นเปื่อย หรือ "บะหมี่เส้นเดียว" เส้นดึงมือยาวเส้นเดียวขดอยู่ในน้ำซุป ไปกินแต่เช้า ตอนที่ร้านในเมืองเก่ากำลังขายให้คนท้องถิ่น
มุมลับและจุดชมวิวฟรี
ทางสายเข็มขัดหยกบนเขาชางซาน 苍山玉带路
ทางหินที่ตัดเลียบไหล่เขาที่ความสูงประมาณ 2,600 ม. เกือบราบเรียบเป็นกิโลเมตร มองเห็นทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ทั้งหมดอยู่ด้านล่าง นั่งกระเช้าจงเหอ 中和索道 ขึ้นจากนอกเมืองเก่าไม่ไกล แล้วเดินลงใต้
เมืองเก่าเจี้ยนชวน 剑川古城
เมืองคาราวานของชาวไป๋ที่ผังถนนสมัยหมิงยังสมบูรณ์ และมีคำกลอนคู่เขียนด้วยมือแทบทุกประตู เดินจากประตูใต้ผ่านหอเจี้ยนหยาง 剑阳楼 ไปยังบ้านสมัยหมิงและชิงที่ได้รับการอนุรักษ์บนถนนซีเหมิน และสวนจิ่งเฟิง ที่ศาลขงจื๊อกับศาลกวนอูอยู่ในสวนเดียวกัน
ถ้ำหินแกะสลักสือเป่าซาน 石宝山石窟
งานแกะสลักสมัยอาณาจักรหนานเจ้าและต้าหลี่บนหินทรายสีแดง มีทั้งกษัตริย์กับข้าราชบริพาร พระพุทธรูป ทวารบาล และศาลเจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์ที่ผู้หญิงในท้องถิ่นยังมาสักการะ ขับรถจากซาซีไม่ไกล
เฟิ่งอวี่ 凤羽古镇
เมืองเกษตรกรรมชาวไป๋ที่เงียบสงบในอำเภอเอ๋อร์หยวน ทางเหนือของทะเลสาบ ล้อมรอบด้วยทุ่งนาและเนินเขาเตี้ยๆ มาตอนฟ้าเพิ่งสาง ซึ่งมักมีหมอกปกคลุมหุบเขา
หุบเขาซากุระเขาอู๋เลี่ยง 无量山樱花谷
ไร่ชาในอำเภอหนานเจี้ยน ทางใต้ของเซี่ยกวน ที่แถวต้นซากุระซึ่งบานในฤดูหนาวเปลี่ยนขั้นบันไดสีเขียวให้เป็นสีชมพู เป็นหนึ่งในไม่กี่จุดชมดอกไม้ใหญ่ของยูนนานช่วงต้นฤดูหนาว
ความเห็นตรงๆ
- ซาซีและเจี้ยนชวน: คุ้มที่จะแบ่งเวลาในต้าหลี่มาค้างหนึ่งคืน เพราะถนนเก่าของที่นี่เงียบกว่าและถูกสร้างใหม่น้อยกว่าที่ใดๆ ริมทะเลสาบ
- กินที่เซี่ยกวน: คุ้มค่าแท็กซี่จากเมืองเก่า เพราะร้านปลาที่นี่ทำให้คนท้องถิ่นกินในราคาท้องถิ่น
- ถนนสายหลักของเมืองเก่าต้าหลี่: เกินราคาเมื่อถึงช่วงเที่ยง ตอนที่ถนนเหรินหมิน 人民路 และถนนคนต่างชาติ 洋人街 ให้ความรู้สึกเหมือนห้างยาวห้างเดียว ให้เดินตอนเช้าแล้วไปกินตามซอยข้างๆ
- สามเจดีย์วัดฉงเซิ่ง 崇圣寺三塔: เจดีย์อายุพันปีงดงามมาก แต่รีวิวแบ่งเป็นสองฝั่งว่ากลุ่มวัดขนาดใหญ่ที่สร้างใหม่ด้านหลังคุ้มค่าตั๋วและการเดินไกลหรือไม่
- ซวงหลาง 双廊: พระอาทิตย์ตกและห้องวิวทะเลสาบที่ดีที่สุดในต้าหลี่ แต่ร้านอาหารมีน้อย และห้องช่วงไฮซีซันราคาถึงประมาณ ¥1,000 ต่อคืน จึงควรมองเป็นการให้รางวัลตัวเองหนึ่งคืน ไม่ใช่ที่ตั้งฐาน
- เขาเชียนซือ 千狮山 ในเจี้ยนชวน: สวนสิงโตหินที่ต้องเสียค่าเข้านี้ไม่คุ้มตั๋ว ถนนฟรีด้านล่างต่างหากคือของจริง
การเดินทางไปและเดินทางในพื้นที่
- รถไฟ: รถไฟความเร็วสูงจากคุนหมิงถึงสถานีต้าหลี่ 大理站 ในเซี่ยกวนประมาณ 2 ชั่วโมง และต่อไปลี่เจียงอีกประมาณ 1.5 ชั่วโมง มีสายใหม่วิ่งไปทางตะวันตกถึงเป่าซาน จองด้วยหนังสือเดินทาง ดูเรื่องรถไฟ
- เครื่องบิน: สนามบินต้าหลี่ ทางตะวันออกของเซี่ยกวน มีเที่ยวบินจากคุนหมิงและเมืองใหญ่อื่นๆ ของจีน
- นอกเหนือจากทะเลสาบ: ทางถนน ซาซีและเจี้ยนชวนอยู่ห่างไปทางเหนือประมาณ 2 ชั่วโมง เว่ยซานอยู่ทางใต้ของเซี่ยกวนประมาณ 1 ชั่วโมง และนั่วเติ้งอยู่ทางตะวันตกประมาณ 2.5 ชั่วโมง มีรถบัสแต่ต่อรถช้า ถ้ามีคนขับรถจะเชื่อมสองเมืองได้ในวันเดียว เราจัดหาให้ได้ในราคาคงที่
.jpg){kind=link}
