เทศกาลสาดน้ำ

วันหยุดใหญ่ที่สุดของจีน ช่วงก่อนตรุษจีน ตลาดดอกไม้โต่วหนาน 斗南花市 ของคุนหมิงขายดอกไม้เป็นกำ ๆ ให้คนซื้อไปแต่งบ้าน คืนส่งท้ายปีเก่าครอบครัวมารวมกันกินข้าวพร้อมหน้า และในวันแรก ๆ ของปี วัดอย่างวัดหยวนทง 圆通寺 เต็มไปด้วยคนมาจุดธูปขอโชค สิบสองปันนาที่อากาศอุ่น และเมืองเก่าต้าหลี่กับลี่เจียง เป็นที่หนีเที่ยวยอดนิยมของครอบครัวจากทั่วจีน

วิธีร่วมงาน: ไปวัดเช้าวันแรกหรือวันที่สองของปี เดินตลาดดอกไม้ หรือขอร่วมมื้อรวมญาติกับครอบครัวสักบ้าน จองรถไฟและที่พักล่วงหน้านาน ๆ เพราะนี่คือช่วงเดินทางที่คนแน่นที่สุดของปี และราคาขึ้นสูงมาก

มารยาท: อวยพรว่า “xin nian kuai le” (สวัสดีปีใหม่) และเลี่ยงพูดเรื่องความตายหรือความเจ็บป่วย ร้านอาหารและร้านค้าเล็ก ๆ หลายแห่งปิดสามวันแรก

เทศกาลระบำใหญ่ของชาวจิ่งพัว นักระบำนับพันในชุดประดับเงินเดินตามผู้นำพิธีที่สวมเครื่องประดับศีรษะขนนกสูง วนเป็นแถวยาวรอบเสามู่น่าวที่ทาสีสวยงามตามจังหวะกลองและฆ้อง เป็นลวดลายที่ว่ากันว่าระลึกถึงการอพยพในอดีตของชาวจิ่งพัว ม่างซื่อจัดงานใหญ่ที่สุด และเมืองอย่างอิ๋งเจียงกับหล่งชวนก็จัดงานของตัวเอง

วิธีร่วมงาน: สถานที่จัดงานหลักคืออุทยานวัฒนธรรมมู่น่าวจ้งเกอนานาชาติชาวจิ่งพัวแห่งต้าหง 中国德宏景颇族国际目瑙纵歌文化园 ในม่างซื่อ ผู้มาเยือนเข้าไปต่อท้ายแถวระบำได้เมื่อแถวเริ่มเคลื่อน ถนนรอบอุทยานถูกควบคุมในวันงาน จึงควรวางแผนเดินเข้าไป

มารยาท: อย่าตัดผ่านแถวหรือเดินผ่านกลางวงขณะกำลังระบำ และขออนุญาตก่อนถ่ายรูปผู้นำพิธีใกล้ ๆ

ยอดชาแรกของฤดูใบไม้ผลิคือชาที่มีค่าที่สุดของปีในดินแดนชาผู่เอ๋อร์ของยูนนาน ในป่าชาเก่าแก่ที่เป็นมรดกโลกของยูเนสโกบนเขาจิ่งไม่ 景迈山 รอบเมิ่งไห่ในสิบสองปันนา และที่ปิงเต่า 冰岛 ในหลินชาง ครอบครัวชาวไร่เก็บชาจากต้นเก่าแก่ตอนเช้า แล้วผึ่ง คั่วกระทะ นวด และตากแดดด้วยมือ

วิธีร่วมงาน: พักในหมู่บ้านบนจิ่งไม่ เช่น เวิงจี 翁基 (ชาวปู้หลาง) หรือนั่วกาน 糯干 (ชาวไต) แล้วถามเจ้าบ้านว่าขอร่วมเก็บชาสักเช้าและดูการแปรรูปใบชาได้ไหม

มารยาท: เก็บเฉพาะตรงที่เจ้าบ้านชี้ให้ เพราะทุกต้นมีเจ้าของ การชิมชาเป็นส่วนหนึ่งของการมาเยือน แต่ไม่มีข้อผูกมัดให้ต้องซื้อ