คาร์นิวัลโมหนีเฮยของชาวว้า

ยอดชาแรกของฤดูใบไม้ผลิคือชาที่มีค่าที่สุดของปีในดินแดนชาผู่เอ๋อร์ของยูนนาน ในป่าชาเก่าแก่ที่เป็นมรดกโลกของยูเนสโกบนเขาจิ่งไม่ 景迈山 รอบเมิ่งไห่ในสิบสองปันนา และที่ปิงเต่า 冰岛 ในหลินชาง ครอบครัวชาวไร่เก็บชาจากต้นเก่าแก่ตอนเช้า แล้วผึ่ง คั่วกระทะ นวด และตากแดดด้วยมือ

วิธีร่วมงาน: พักในหมู่บ้านบนจิ่งไม่ เช่น เวิงจี 翁基 (ชาวปู้หลาง) หรือนั่วกาน 糯干 (ชาวไต) แล้วถามเจ้าบ้านว่าขอร่วมเก็บชาสักเช้าและดูการแปรรูปใบชาได้ไหม

มารยาท: เก็บเฉพาะตรงที่เจ้าบ้านชี้ให้ เพราะทุกต้นมีเจ้าของ การชิมชาเป็นส่วนหนึ่งของการมาเยือน แต่ไม่มีข้อผูกมัดให้ต้องซื้อ

ม่อเจียง เมืองอำเภอของชาวฮานีบนเส้นทรอปิกออฟแคนเซอร์ เปลี่ยนลานพระอาทิตย์ให้เป็นปาร์ตี้ป้ายหน้าหมู่: ทุกคนป้ายหน้ากันด้วยครีมสีดำที่ทำจากผงกาแฟและถ่านจากพืชเกรดอาหาร เป็นประเพณีจากงานแต่งงานของชาวฮานีที่เชื่อว่าช่วยขัดโชคร้ายออก จัดคู่กับเทศกาลฝาแฝดนานาชาติ ที่คู่แฝดจากทั่วจีนและต่างประเทศเดินขบวนทั่วเมือง พร้อมเต้นรอบกองไฟและงานเลี้ยงโต๊ะยาวกลางถนน

วิธีร่วมงาน: ช่วงป้ายหน้าที่ลานพระอาทิตย์ 太阳广场 ไม่เสียเงิน แค่เดินเข้าไป ขบวนแฝด (2–3 พ.ค. ในปี 2026) ก็ดูฟรี นั่งรถไฟความเร็วสูงไปสถานีม่อเจียง และจองห้องล่วงหน้าหลายสัปดาห์ หรือพักที่ทงกวน 通关 ห่างไปราว 40 นาที

มารยาท: ใส่เสื้อผ้าเก่าและคลุมผม เพราะไม่มีใครกลับไปตัวสะอาด อย่าให้ครีมเข้าตาคนอื่น และใช้ที่อาบน้ำกับที่ฝากกระเป๋าที่ตั้งไว้ใกล้ลาน

ตลอดสามวัน กลุ่มชาวบ้านชาวไป๋ในชุดที่ดีที่สุด ส่วนมากเป็นผู้หญิงสูงวัย เดินจากวัดหนึ่งไปอีกวัดหนึ่งตามฝั่งตะวันตกของทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ ร้องเพลง เต้นรำ ตีกลอง และเล่นแส้ปาหวังไปตลอดทาง เป็นทั้งการแสวงบุญและการเที่ยวฤดูใบไม้ผลิในคราวเดียว และเป็นหนึ่งในประเพณีชาวไป๋ที่เปลี่ยนเพื่อการท่องเที่ยวน้อยที่สุด

วิธีร่วมงาน: ดูได้จากหมู่บ้านริมถนนทางเหนือของเมืองเก่าต้าหลี่ โดยเฉพาะแถวชิ่งต้ง 庆洞 ใกล้ซีโจว ที่กลุ่มต่าง ๆ มารวมกันที่วัดเซิ่งหยวน 圣源寺 ในวันแรก ถ้ามีไกด์ท้องถิ่น คุณเดินร่วมกับกลุ่มสักช่วงได้

มารยาท: นี่คืองานทางศาสนา ขออนุญาตก่อนถ่ายรูป อย่าเบียดเข้าวงระบำ และแต่งกายสุภาพเมื่อเข้าวัด